De nieuwe generatie online/social-minded marketeers/managers – voor het gemak maar even Generatie Twitter naar de snelheid, overload aan informatie en sociale vaardigheden van deze groep (al ben ik me bewust van de discussie die gevoerd wordt over de vraag of Twitter niet voor 40-ers is) – lijkt meer en meer voorbij te gaan aan de verschillende wervende en selecterende multinationals. Niet alleen omdat er 1) nogal wat fouten worden gemaakt in de arbeidsmarktcommunicatie (zie de cases Unilever, KPN, VODW en van het werving en selectiebureau), 2) multinationals een stoffig en conservatief imago hebben (of zelfs een stoffige en conservatieve identiteit) in tegenstelling tot de impulszoekende Generatie Twitter en 3) multinationals persoonlijk contact met studenten/talenten outsourcen (niet managers en marketeers zelf contact laten leggen, maar vaak te jonge en onervaren recruiters aan het werk zetten als een soort van veredeld oppervlakkig promotieteam) maar 4) ook omdat het door onder andere Bas van den Haterd en Gordon Lokenberg gepredikte Recruitment 2.0 bij multinationals zelden nog van de grond komt.
Ernstig? Ja behoorlijk. Zomaar een greep uit de nieuwe generatie talenten (sorry als ik wat mensen vergeet of over het hoofd zie, dat is niet met opzet :S): De gebroeders Meulenberg (Ruben en Efraim) weerstonden de avances van onder andere ING om aan de slag te gaan bij een klein consultancybureau in de Verenigde Staten. Maurits de Gier gaat aan de slag bij Cyclomedia, een jong bedrijf met een uitdagende technologie. Joris en Merlijn van 0031 gaan ongetwijfeld ergens als team aan de slag. Maar niet bij een multinational. George van Room (veelbelovend marketing strateeg) gaat ongetwijfeld voor zichzelf beginnen. Robert Gaal zou wel gek zijn om Fleck, Wakoopa en BlueAce vaarwel te zeggen (en daarbij: wie bakt er zulke goede eieren als Boris als internet in je kantoor niet meer werkt?). Robert de Boer (o.a. DM talent 2006) heeft het beter voor elkaar zo dan hij het ooit bij een multinational zal hebben. Waarom zou Rob Rijkhoek ooit weggaan bij de afwisseling van het kleine Milestone Marketing? Ik vraag me sterk af of Eduard Blacquiere, Pieter van Gills, Arjan in ‘t Veld of Marcel van der Heijden ooit gaan aarden bij een multinational. Matthijs Roumen zoekt hard naar de perfecte stage (werkgevers, sla uw slag!). Maar dat wordt vast niet bij een multinational.
Kiest dan helemaal niemand voor een multinational? Euh, nou ja, helemaal niemand is overdreven en ongetwijfeld zie ik wat mensen over het hoofd. Ralph Ruyters lijkt zekergesteld door een multinational en Nienke overweegt serieus om voor een multinational te werken.
Wat moet er anders?
Tijd dus om Recruitment 2.0 eens serieus aan te pakken. Een kleine greep:
- Denk eens goed na waar je als multinational heen wilt (zie ook deze discussie in de comments). Heb je daarvoor jonge online talenten nodig, zorg dan dat je ze kan binden. Of in ieder geval: maak voor de talenten de keuze tussen voor zichzelf beginnen, aan de slag bij een kleiner bedrijf of aan de slag gaan bij een multinational moeilijk. Of in ieder geval moeilijker;
- Bied online talenten relevanter benefits om bij je aan de slag te gaan. Geld is leuk, mar leuke collega’s belangrijker. Natuurlijk zijn pensioenvoorzieningen belangrijk, maar hoe zit het met ondernemerschap?;
- Elke multinational zegt jong en dynamisch te zijn en enorm veel kansen te hebben voor ondernemerschap binnen de organisatie. DAT IS NIET ZO. OF houd dat niet voor aan studenten OF zorg dat het waarheid wordt;
- Ga een continue en structurele dialoog aan met studenten;
- Ga relevante bindingen aan met hogescholen, universiteiten en andere plaatsen waar studenten en talenten zich verzamelen;
- Scout talenten vroeg (via blogs, sociale netwerken) en help ze personal, relevant en anticipated in hun carrierepad;
- Neem studenten en jongeren serieus:
- Stuur geen veredeld promotieteam op studenten af;
- Ik wil geen standaard mail;
- Ik wil geen standaard mail zes keer ontvangen;
En voor de rest? Vraag het eens aann bovengenoemde talenten. Die hebben allemaal ongetwijfeld hun kundig en weldoordacht woordje klaar.
